พรุ่งนี้เป็นการเปิดเทอมวันแรกของก.น น่าแปลกที่เปิดเทอมนี้โบลว์ไม่

ต้องเดินเข้าไปยังรั้วขาว-แดง ไม่ต้องไปนั้งเรียนที่ห้อง432

แระก้อไม่ได้เหง อ.เป้ อ.วิชิต และอ.ท่านอื่นๆเหมือนอย่างเคย

...........................................

ใกล้แร้วสำหรับ....ฤดูกาลแห่งการรับน้อง วันที่6 7 8

นี้โบลว์ก้อต้องไปรับน้อง ยังไม่รู้เลยว่าจะต้องเจอไรบ้าง

4ปีสำหรับที่นี้........ขอสัญญาเลยว่าจะตั้งใจเรียน แระจะต้อง

จบออกมาเป็นครูอย่างที่ตั้งใจไว้ให้ได้...แระจะต้องเป็นครูที่ดี

แบบอ.วิชิต ให้ได้ ท่านเป็นอ.ที่เข้าใจเด็กมากๆเลย อยากขอโทดอ.วิชิต

ที่เคยงี่เง่าบ่อยๆเวลาอ.ให้ปลูกต้นไม้ ชอบทำหน้ามุ๋ยๆ

แต่อ.ท่านก้อยังยิ้มตลอดเวลาแระบอกว่าเอาหน่า.....วิชาเกษตรนะต้องปลูก

ต้นไม้สิลูกสาว....จะได้ใจเย็นๆ^^  สักวันโบลว์จะต้องเป็นครูที่ดีแบบอ.วิชิตให้ได้เลยค่ะ

------------------------------------------------------

ช่วงนี้ชีวิตยังคงดำเนินไปเรื่อยๆทำตัวไร้สาระไปวันๆเพื่อรอการเปิดเทอม

ช่วงนี้ชีวิตน่าเบื่อมากๆโทสัพก้อพัง เนตก้อเน่าเข้าได้บ้างไม่ได้บ้าง(เนตบ้านนอกจิงๆ)

วันนี้เล่นเกมส์ก้อดันสอบเลเวล12ไม่ผ่านอีก เห้อๆๆมันเส้าแต๋ๆๆ

                      ps.

                    การ์ตูนขอให้โชคดีกับชีวิตนักศึกษานะเว้ย กุรักเมิงนะ เมิงเปงเพื่อนที่ดีที่สุดของกุ อยู่มหาลัยอย่าลืมกุนะ ถ้าวันไหนท้อ มีเรื่องไม่สบายใจ
                   นึกถึงกุนะ กุยังใช้เบอร์เดิม(ทำเสียงแบบแดน บีม จะได้อารมณ์มาก)

ก้อนะขออัพย้อนหลังไปวันที่29ซึ้งเป็นวันสุดท้ายที่เราจะเจอกันไม่สิไม่อยากบอกว่าเป็นวันสุดท้ายที่เราเจอ
ต้องบอกว่าเป็นวันสุดท้ายสำหรับการใส่ชุดม.ปลายของพวกเรา ตอนทำพิธีเป็นอะไรที่ขนลุกมากๆ(ไม่ได้ปวด4นะ)
แต่เป็นเพราะปลื้มตะหากล่ะ3ปีนี้มันเร็วจังสำหรับโบลว์อยู่ที่นี้มา6ปีผ่านเรื่องอะไรมามากมายมีทั้งความทรงจำ
ที่ดีแระไม่ดีแต่ช่างเถอะเพราะทุกครั้งโบลว์ก้อผ่านพ้นเรื่องราวเหล่านั้นมาได้

และแล้วพิธีก้อจบลงหิวข้าวมากๆแต่ก้อยังมีกะใจชวนการ์ตูน หมวย นุ่น ไปถ่ายรูปพอ
ถ่ายเสด ก้อเลยถามพวกเพื่อนๆว่า
โบลว์ say:เมิงอยากพูดๆคำๆนี้ไหม
การ์ตูน/หมวย say: คำว่าอะไร     
โบลว์ say: กุจบแร้วเว้ยยยยยยยยย

แร้วพวกเราก้อไปกินข้าวกัน หิวมากๆๆร้อนด้วยตอนไปนั้ง
อยู่ๆนุ่นก้อชวนการ์ตูนไปซื้อของแค่2คนบอกว่าอยากให้การ์ตูนเลือกให้หน่อย
ก้อเลยเหลือโบลว์กะหมวยนั้งรออข้าวอยู่ สักพักข้าวของทุกคนก้อมากันครบ
ตอนนั้นหิวมากๆๆแต่ด้วยนิสัยที่จะต้องรอให้ทุกคนมาครบก่อนก้อเลยตกลงกะหมวยว่า
รอนุ่นกะตูนเหอะ แระก้อเริ่มๆโทรหามันมันก้อยังไม่มา แร้วสักพักนุ่นก้อมาพร้อมกับ
 

แระร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ ตอนแรกคิดว่ามันเอามาให้หมวยเพราะหมวยเกิดวันที่25
แต่การ์ตูนบอกว่าแกด้วยโบลว์  ก้อเลยตกใจว่าวันเกิดชั้นมานวันที่19 แหมมมมมม
เพื่อนกุนิมาน เอาซะคุ้มเลย เลี้ยงทีเลิ้ยง2คนควบเลย 555+ งกๆๆจิงๆ

แต่ไม่ว่าไงก้อเซอร์ไพร์มากๆไม่คิดว่ามานจะกล้าทำกลางร้านข้าว มีสายตามากมายที่มองมาแต่ช่างเถอะ
กุไม่อายว่ะ 555+
นุ่นรู้ใจมากๆๆเค้กนุ่นเพิ่มครีมพิเศษเล่นเอากินครีมซะเกือบอ้วกเลย มีความสุขมากๆนั้งกินไปหัวเราะไป

โอเคจบแระอัพเรื่องครอบครัวกันมั้ง

ก้อตอนเย็นวันนั้นก้อไปชลบุรีและพวกเพ่ชายก้อชวนไปโคราชเพื่อไปหาเพ่สาว ตอนไปอ่ะปรากฏว่าหลงอยู่ชลบุรีนานมากๆ
ยิ่งขับรถไปนานเท่าไหร่ก้อยิ่งเป็นป่ามากขึ้น น่ากลัวมากๆ เพ่เอบอกว่าอย่าให้โดนคัยดักตีหัวเร้ยยยย
แร้วเพ่ยุก้อโทรหาเพื่อนๆแต่ว่ามันดึกมากๆเพื่อนๆเขาก้อหลับหมดแร้ว ยิ่งเพ่เอสขับก้อยิ่งเข้าป่าเรื่อยๆ โบลว์เลยแซวว่า
ชลบุรีนี่มานบ้านนอกจิงๆ พวกเพ่ๆเขาหัวเราะกันหย่ายเลย แร้วเราก้อหลงกันอยู่อย่างนั้นเกือบชั่วโมง
ในที่สุดก้อออกมาได้เพ่เอเลยบอกว่า น่าเจ็บใจว่ะ อยู่ชลมาเกือบ10ปีดันหลงซะด้ายถ้าหลงที่อื่นจะไม่ว่าเลย 555+
แร้วเราก้อเดินทางถึงโคราช ได้ไปเห็นหลานชายที่เพิ่งเกิดเป็นครั้งแรก แค่เห็นครั้งแรกก้อรู้สึกรักแร้วน่ารักมากๆๆ
อยากถ่ายรูปมาแต่ว่าโทสัปเสียเลยอดเลย หลานโบลว์ชื่อเอิร์ธ โบลว์เป็นคนตั้งเองแระเท่ห์ม่ะ พอตอนกลับนะ
อยู่ๆโบลว์ก้อน้ำตาไหล รู้สึกไม่อยากไปเลยคิดถึงน้องเอิร์ธมากๆๆ เดินไปร้องไห้ไป
แระก่อนกลับชลพวกเราก้อไปเที่ยววัดป่าหลักร้อยกัน ก้อสวยดีแต่เหมือนกับว่าโบไปบ่อยแร้วมั้งเลยเดินแบบเบื่อๆ
เพ่เอเห็นป้ายกินข้าวในวัดเพ่เอเลยชวนกินบอกว่าทำบุญให้วัดด้วย แต่เชื่อม่ะกับข้าวห่วยแตกมากๆๆอ่า
เซ็งเลยเจอผัดกะเพราใส่หัวหอมเข้าไป แม่งงงงงงงงงเกียจว่ะ
แร้วก้อกลับชล ไปกินบุฟเฟ่มู๋กระทะกันกินจนเกือบอ้วกแบบว่ายัดเข้าไปไม่ไหวแร้วอ่า
น้ำหนักขึ้นมา3โล เซ็งเลย แระการไปเที่ยวครั้งนี้ก้อได้สิวกลับมาด้วย
ตอนนี้หน้าอุบาทมากๆเลยมีสิวอยู่บนหน้า แม่งงงงงงงงงงจาบ้าตาย
ก้อตอนนี้กลับมากาญแร้วก้อต้องลดน้ำหนักอย่างเอาจิงเอาจัง ซะที จาเปงสาวแร้วว555+
กะว่าจากินนมเปรี้ยวสัก3วันแระวันที่4ค่อยกินข้าวววว จะทำได้ไหมว่ากุ กร๊ากกกกกกกกกกกกกคอยดูกันต่อไป
จบสักทีเหอะเนอะ ยาวมากมาย

ปล.วันนี้ไปเอาโทรสัพมาโครตอายเลยเพราะว่าเคยตั้งหน้าจอเป็นข้อความต้อนรับว่า กลับมารักกันได้ไหม???แร้วพอช่างเขา
เปิดเครื่องเขาก้อเหง แระเขาก้อมองมาที่โบลว์แระเขาก้อยิ้มๆเขาก้อบอกว่าเครื่องนี้น้องใช้เองหรอครับ
- -" ค่ะ ตอบแบบว่าอายสุดๆๆ เพ่เขาก้อยิ้มๆ เหอๆอายเว้ยยยยยยย(จะเล่าเพื่อ????)

เอาล่ะจบจิงๆแระ  อิอิ

18 ปีแว้วววววววววว ผ่านพ้นวันเกิดอันแสนงดงามมาแร้ว อิอิ

 ก้อพยายามจะหารูปเค้กมาแปะสเปซแต่นะ

มันดันไม่มีซางั้นเลยต้องวาดเอาเองซะเลยย ออกแนวเละๆแต่ช่างมันเถอะ

เพราะงัยมานก้อคือเค้กอยู่ดีนั้นแระ(หวังว่าคงจะพอมองออกนะ)

ตอนตีเที่ยงคืน1นาทีเจี๊ยบเข้ามาแฮปปี้เบิร์ดเดย์เปงคนแรกเลย ขอบจัยเว้ยย

คนที่2ก้อคงเปงเพ่ตู แต่แบบว่าห่างกับเจี๊ยบนิดเดียวเองอ่ะ ปลื้มๆมากๆที่เพ่เขาอุตส่าห์จำได้ อิอิ

อ้ายบ้าบอลเปงคนที่3 คุยกันมานานก้อนะเพิ่งจะน่ารักวันนี้แระ5555555+                       

คนแรกในตอนเช้าก้อคือ โอ ก้อไม่คิดว่าจะจำได้ แต่โอก้อจำได้(แอบดีใจ)

เอ่....หรือว่าจำได้เพราะเราโทรไปก้อไม่รู้...แหะๆช่างมันเถอะ

เอาเปงว่าเรื่องบางเรื่องเราก้อไม่สมควรรู้เหตุผลอ่ะดีที่สุด....ว่าม่ะ

 เหมี่ยวด้วยอันนี้เซอร์ไพร์สุดเพราะไม่คิดว่าจะจำได้ และก้อเพื่อนๆเพ่ๆในเอ็มที่ช่วยอวยพรวันเกิดให้ ขอบคุณมากๆนะค่า

ปล.อันนี้อยากบอกรัก

-เพ่ติ๊ก เพ่สาวที่น่ารักของโบลว์เลยไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหนเพ่ติ๊กก้อทำให้หัวเราะได้ตลอดเวลา รักเพ่สาวคนนี้มากๆเลย-
-เพ่ตู ตู เป็นเพ่สาวที่น่ารักอีกเช่นกัน คอยรับฟังปัญหาของน้องคนนี้ตลอดเวลาเลย ขอบคุณนะค่า รักมากมาย
-เพ่มิ้นท์กะเพ่ออย เปงเพื่อนกันแต่คาแรกเตอร์2คนนี้ต่างกันมากมาย แต่มีอย่างเดียวที่เหมือนกัน คือโบรักเพ่2คนเท่ากันเลย 555+ เพ่เค้าจะดีใจดีไหมเนี้ยะ
*เพ่พี เป็นเพ่ชายที่น่ารักแระแสนดีมากๆ เป็นคนแรกๆที่คุยในเอ็มเลย เพ่พีให้คำปรึกษาตลอดเลย ดีใจน๊าที่ได้รู้จักเพ่พีอ่ะ
- เพ่นัท เพ่ชายอีกหนึ่งคน ที่เจ้าชู้มากมาย แต่คอยรับฟังปัญหาของน้องคนนี้ตลอดเลย
- บอล ถึงแม้บางทีช้านอาจจะอยากเตะแก แต่ว่าแกก้อเปงเพื่อนที่ช้านรักมากเลยว่ะ แระก้ออยากเตะแกไปพร้อมๆกันด้วย
- นายโบ กั้ส เอิ้น เจมส์ เพ่อั้มเพ่จอย เจ น้องๆม.1/4 เต้ ก้ออยากบอกทุกคนว่าขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆ ก้ออยากให้อยู่ข้างๆนแบบนี้ตลอดไป
-โอ ดีใจนะที่ได้รู้จักอ่ะ ไม่ว่าจะฐานะไหนก้อตาม

 

                                    สุดท้ายอยากบอกเพ่ๆในเอ็มทุกคนเลยว่าขอบคุณสำหรับมิตรภาพ

                                    และความจิงใจ เคยมีคนบอกว่า จะเอาอะไรมากกับคนในmsn ก้อโกหกใส่กันทั้งนั้น

                                    แต่สำหรับโบลว์อยากบอกว่ามิตรภาพดีๆที่ได้เจอในนี้มันย่อมดีกว่ามิตรภาพจอมปลอมจากคนที่

                                     เราเจอทุกวัน แต่กลับใส่หน้ากากเข้าหาเรา ก้อนะเอาเปงว่าจบดีก่าเนอะเริ่มยาวเกินไปแร้ววว อิอิ

        การ์ตูน นุ่น มายด์ หมวย

   - 3ปีกว่าแร้วนะที่เราได้มาอยู่ข้างๆกันตรงนี้ พวกเมิงจำได้ไหมว่าเราผ่านเรื่องไรด้วยกันมาแล้วบ้าง...มีทั้งเรื่องเศร้า สนุก มัน ฮา
   ตอนม.4เรากลัวอ.เป้กันมากๆแบบว่าเวลาถึงคาบเขาทีไหร่ก้อจะรีบขึ้นกันมากๆยิ่งเวลาคาบเขาหลังกินข้าวนะรีบกินจนข้าวแทบติดคอเลย
   ประมาณว่ากลัวเขาเข้ามาก่อน55+แต่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนพวกเราก้อยังกลัวแระเคารพอ.เป้เหมือนเดิมแค่ได้กลิ่นน้ำหอมแระ
   ฝีเท้าการเดินก้อรู้แร้วว่าเปงคัย

   -  ตอนเช้าเรากินข้าวด้วยกัน เข้าแถวพร้อมกัน ตอนกลางวันเรารอให้ทุกคนมาครบก่อนเราถึงจะยอมกินข้าวกัน หลายๆครั้งเรามักหยิบ
   ช้อนมาชนกันเสมอเพราะต่างคนก้อต่างจะเอามาเผื่อกัน จนกลายเป็นว่ามีช้อนอยู่บนโต๊ะเต็มเลย

   -  ยังจำสัพนามหน้าชื่อได้ไหม ไม่มีวันไหนเลยที่กุจะไม่ได้ยินคำว่า ควายนุ่น อ้ายควายการ์ตูน อ้ายฟายมาย อ้ายควายโบลว์
   จนๆหลังๆเวลาเรียกกันสรรพนามเริ่มยาวขึ้นเปงอ้ายเชี่ยการ์ตูน อ้ายเชี่ยโบลว์ อ้ายเชี่ยหมวย อ้ายเชี่ยวมาย 55+สรุปแระมีแต่ชื่อดีๆทั้นน๊าน

   -พอเขียนมาถึงบรรทัดนี้แร้วกุเริ่มน้ำตาไหลแร้วว่ะ พอนึกว่าต่อไปนี้จะไม่มีวันนั้นอีกแล้ว จะไม่มีวันที่เราได้มานั้งเรียน ได้มานั้งเล่น 
   ได้มานั้งเม้าส์แตกในโรงอาหารอีกแล้ว เมิงรู้ไหมเวลาที่พวกเมิงให้กุเขียนเฟรนชิปอ่ะ กุไม่อยากเขียนเลย (ถ้าเมิงคิดว่ากุเข้เกียจ)
    คำตอบคือ ใช่ (แหะๆพูดเล่นๆเพื่อไม่ให้บรรยากาศเศร้าเกินไป) เวลาที่เขียนเฟรนชิปกุจะรู้สึกเหมือนว่าเราต้องแยกกัน มันเป็นความรู้
    สึกที่หดหู่และใจหายนะ

   - เออๆพวกเมิงจำกีฬาสีม.5ได้ไหมสนุกมากๆที่พวกเราจัดขบวนภาพอีสาน(สงสัยพวกเราหน้าเหมือน)แระพวกเราก้อเอาสาเล้งไปตกแต่ง
   กุนึกทีไหร่ก้อฮาทุกทีเลย ยิ่งนึกถึงตอนที่นุ่นมันขับแหกโค้งตรงโรงเรียนท.5กุยิ่งฮาว่ะ แต่ในตอนนั้นอายนะแต่ก้อฮาดี แถมตอนกลับ
   ดันน้ำมันหมดอีก55+อับอายคูณ2เลยวันนั้น เหอๆแต่กุดันตกท่อด้วยดิ แม่งกุล่ะอายจัดเลย แต่แอบเจ็บใจนิดๆว่าวันนั้นเดินกะการ์ตูน
   ข้างๆกันแต่นะมันไม่ตกแระไมต้องเปงกุตกคนเด๋วด้วยหว่า รู้งี้แกล้งดึงมือมันตกด้วยก้อดี หุหุ

 - มีอีกหลายๆเรื่องเลยเนอะให้เขียนทั้งสเปซก้อคงไม่หมด จิงๆกุกะว่าจะรอวันสุดท้ายก่อนค่อยเขียนถึงพวกเมิงแต่กุว่านะกว่าพวกเมิงจะ
   อ่านนะ กุคงรอเหงือกบานเลย เอาเป็นว่ากุเขียนไว้ตอนนี้เลยดีก่า กุรู้พวกเมิงชอบดองกุให้เมิงเม้นสเปซเก่ากุเมิงยังไม่ได้เม้นให้กุเลย อ้ายเพื่อนเวง

  การ์ตูน - ต่อไปนี้กุคงไม่มีคัยมาป่วนมาคอยชวนกุไปห้องน้ำเวลาที่กุขี้เกียจไปแร้วสิ แต่แหมๆเมิงก้อแปลกเนอะชอบมาชวนตอนกุเข้เกียจทุกทีเลย
  และก้อชอบปวดคาบอ.เป้ด้วยนะ น่าเตะจิงๆ-*- อ้ายเชี่ยการ์ตูนขอบคุณในทุกๆเรื่องว่ะ เมิงเปงที่ปรึกษาที่ดีที่สุดของกุ แระยังเปงตัวทำให้กุรำคาญได้
  ในเวลาเด๋วกันอีก เมิงนี่เก่งเนอะ การ์ตูนเรามีอย่างหนึ่งที่เหมือนกันนะ คือสายตาไม่ดีเหมือนกันไง55+คัยบอกคัยชี้อะไรไม่เคยเหงอ่ะ ยิ่งเวลาจดบน
  กระดานนะรู้ว่ามองไม่เหงยังมานั้งด้วยกันอีกกกกกก 55+

   มายด์ - ต่อไปนี้กุเวลากุหิวขนมกุจะอ้อนคัยว่ะ - - เวลามีเรื่องไรนะกุชอบเล่าให้เมิงฟังว่ะ เพราะเมิงแบบว่าตั้งใจฟังกะเรื่องที่กุเล่าดีไม่เหมือนอ้าย
   3ตัวนั้นแม่งชอบแซวแระก้อขัดกุจนกุหัวเลาะหลุดบ้าปายเลย แม่งบางทีเรื่องเศร้าๆๆเขาฆ่ากันตาย อีพวกนี้กลับหัวเราะ อ้ายยเด็กเวง หุหุ
   แต่วันนั้นที่เมิงมองหน้ากุแระบอกว่า อ้ายตัวยุ่ง  ง่า!!!กุมะด้ายยุ่งซาหน่อย กุก้อแค่แบบว่าใสซื่อแบบเด็กๆอ่ะน่ารักจะตาย เมิงก้อคิดแบบนั้นใช่ไหม อิอิ

  นุ่น- เมิงเปงคนแรกเลยที่กุเจอก้อนะ ตอนแรกมีแต่คนเรียกชื่อกุกะเมิงสสับกันทุกทีเลย เหอๆ แระที่สำคัญเราชอบไปไหนด้วยกัน แต่เด๋วนี้นะเชอะ
  เพ่เจ๋งงงเขาแย่งเมิงปายจากกุแระ เดินกะเมิงทีไหร่เมิงคุยโทรสัพท์ทุกทีเลย กุหว้าเหว่นะอ้ายคุงนุ่น เด๋วคอยดุนะเพ่เจ๋งมากาญอีกเมื่อไหร่กุเอามีดปาด
  คอเลย 55+อ่อๆลืมบอกกุชอบเสียงหัวเราะเมิงมากๆว่ะนุ่น คงไม่มีคัยเทียบเมิงได้อีกแระ

  หมวย- กุชอบแกล้งเมิงว่ะเมิงน่ารักแบบเด็กๆดีเวลาแกล้งเมิงแระฮาดี กุว่าเวลาไปเที่ยวไหนและไม่มีเมิงดูมันกร่อยๆนะเพรากุไม่มีคนให้แกล้ง
  กุชอบเวลาที่เมิงเรียงประโยคพาสาไทยไม่ถูกว่ะ แระก้อเวลาพูดผิดๆอ่ะ แม่งอย่างฮาอ่ะ เหมือนชาวเขาดีกุชอบว่ะ แต่กุว่านะเมิงนี่ญาติเยอะไปหน่อยนะ
  ไปเที่ยวไหนก้อเจอแต่ญาติเมิงกุถามหน่อยดิเมิงจะออกเทปแข่งกะยุ้ยญาติเยอะม่ะ

  แหะๆกุก้อพร่ำมาเรื่อยอ่ะนะ ก้อยาวๆมากๆแระกุเริ่มเอียนพวกเมิงแระ ก่อนจะจบกุอย่างขอพวกเมิงได้ไหม

  -ขอให้เราเป็นเพื่อนกันตลอดไปนะ เมิงอย่าลืมภาพที่เรามีกันและกันนะเว้ย(คัยลืมกุแช่งให้มดกัดตูดจิงๆ)
 - ทุกครั้งที่เมิงมีปัญหาอยากให้รู้ว่า เมิงยังมีกุนะถึงกุอาจจะช่วยไรได้ไม่มากแต่กุก้อยากบอกว่า กุยังมีไหล่ไหล่ที่คอยไว้รองรับแระซับน้ำตาให้พวกเมิง
  นะ
                                                                                                             

                  สำหรับกุพวกเมิงเป็นเพื่อนที่กุจะไม่มีวันลืมเลย
                  ดีใจที่ได้รู้จักกับพวกเมิงนะ อ้ายฟายนุ่น
                  อ้ายฟายหมวย อ้ายฟายมายด์ แระอ้ายเชี่ยการ์ตูน
                              จาก ฟายโบลว์นะ 55+